Wanneer er iets gedaan moet worden, kunnen we dat misschien zelf doen?

Vandaag delen we een opiniestuk van Jeroen Olyslaegers uit De Morgen.
Hij heeft het over de reportage power to the people die we zagen op Tegenlicht. De link naar deze reportage vind je onderaan.

We zijn in een tijd gekomen waarin we zelf onze verantwoordelijkheden dienen op te nemen. Wat gedaan moet worden, kunnen we misschien best zelf doen...

Weg met die passiviteit jegens de overheid, wij hebben zelf macht

OPINIE − 11/10/12, 09u02

DM COLUMN Jeroen Olyslaegers is schrijver en columnist.

• De overheid schiet tekort? Dan doen we het maar zelf

• 

Alles zal worden onthuld, o lezer. Het is gewoon een kwestie van tijd. Met de verkiezingen in aantocht loopt een mens de kans om zich te laten opslorpen door de waan van de dag of politiek te reduceren tot wat televisiekanalen heden ten dage aanbieden: pratende koppen zonder kippen, in een legbatterij van kijkcijfers. Dat is niet fair tegenover politici, reduceert democratie tot een ballenkraam en doet deze schrijver, uw dienaar, wat lusteloos schoppen in een open doel.

Genoeg! Eergisteren las ik in deze krant dat de investeringen in groene energie dit jaar zijn stilgevallen, zo blijkt toch uit cijfers van de 'energiewaakhond' VREG. Veel minder zonnepanelen, veel minder windmolens (twee!) die worden gebouwd, en dit jaar komen er welgeteld nul biomassacentrales bij.

Prompt werd ik wakker in een andere wereld. Op basis van die cijfers moet je immers aannemen dat de olieprijzen niét uit de pan swingen wegens speculatie op schaarste en andere mensonvriendelijke redenen, en dat er dit jaar géén scheurtjes zijn aangetroffen in een paar kerncentrales. In deze wereld is Jean-Luc Dehaene nog steeds premier en worden de problemen pas opgelost wanneer ze zo vriendelijk zijn om zich beleefd aan te kondigen. Spijtig genoeg voor de politiek, maar in deze wereld dreigen politici zelf irrelevant te worden als doelloze leiders die mensen en bedrijven slijmen en voor het lapje houden en die een vernieuwende, toekomstgerichte kijk op energie afdoen als het speeltje van vorig jaar. Mensen die investeren in zonnepanelen worden gepest, en aanvragen voor windmolens en andere bronnen van alternatieve energie vormen het speelterrein voor ongunstig gezinde actiecomités en andere petitieschrijvers. Visie blijkt nihil.

Het kan ook anders, echt waar. Deze week zond de Nederlandse zender VPRO in haar reeks 'Tegenlicht' een bijzondere documentaire uit die u op haar website integraal kan terugvinden. De titel dekt de lading: 'Power to the People'. Dit is de eerste regel uit de aankondiging: 'Er is een grote revolutie in het kleine aan de hand'. De reportage gaat over Nederlanders die zelf het heft in handen nemen op het vlak van groene energie en duurzaamheid en die - om het met de woorden van de wijze Jeremy Rifkin te zeggen - zichzelf van consument naar producent omschakelen. De basisfilosofie is eenvoudig maar krachtig: we zullen het dan maar zelf doen. Schoorvoetend worden ook hier te lande coöperatieven opgericht voor een gezamenlijke aankoop van goedkopere energie, maar in Nederland staan ze op dat vlak al heel wat verder. De nadruk ligt daar nog meer op groene en duurzame energie die onze afhankelijkheid van olie definitief bezweren wil. Velen van hen halen hun inspiratie uit landen zoals Denemarken waar ze nog een paar stappen verder zijn.

Wat zo fascinerend en hoopvol is aan deze evolutie is dat het bewustzijn verruimd wordt en dat mensen ook op andere vlakken, wars van de overheid, beginnen samenwerken. Er zijn al initiatieven voor een vorm van sociale zekerheid voor zelfstandigen bijvoorbeeld of voor de opvang van bejaarden. Deze 'grote revolutie in het kleine' is een bewustzijnsrevolutie, waarbij mensen niet bij de pakken blijven zitten maar allemaal (en dat zegt Jeremy Rifkin weer in deze docu) social entrepeneurs worden. Het begint met andere woorden te evolueren naar mensen die een zaak oprichten voor hun gemeenschap, die zich engageren voor zichzelf en de mensen die hen omringen. Weg met die passiviteit jegens de overheid. Wij hebben zelf macht. Vreemde gedachte, niet? Welkom in de 21ste eeuw.

Bron: http://www.demorgen.be/

Tegenlicht reportage: http://tegenlicht.vpro.nl/

We hebben bijen meer nodig dan ggo's!

Wat wij kiezen, wat wij doen, is belangrijk voor ons leven en het leven om ons heen.

Daarom wil ik jullie graag vragen de tijd te nemen om even na te denken. 
Wanneer we de tijd nemen na te denken over onze keuzes zullen we onszelf beter leren kennen.
Bovendien zal je merken dat we de kans hebben om iets te veranderen al is het nog maar voor onszelf.

Nu kunnen we de eerste tekenen van klimaatverandering reeds ervaren in ons dagelijks leven.
We horen van bijensterfte, overstromingen, droogte, bosbranden, de gevaren van kernenergie, het mogelijke gevaar van genetisch gemanipuleerde gewassen...

Welke rol willen wij spelen in dit alles? Weet jij graag wat je eet, welke toekomst kies jij?

Op dit moment is er een probleem met de bijen, ze sterven massaal uit.
Of de oorzaak bij ons verkeersnet ligt, of bij het gebruik van pesticiden, het gebruik van neonicotinen en zaden die voorbehandeld zijn met insectiden zodat de nectar vanzelf giftig is voor insecten, of het bij ggo's ligt of er ook nog andere dingen meespelen, dat is volgens mij van ondergeschikt belang.

Wanneer we aan het voortbestaan van de bijen kunnen bijdragen moeten we onze negatieve impact zo veel mogelijk beperken, denk ik.

Ik nodig jullie uit hier aan mee te werken, te kiezen voor biologische producten, zelf geen gebruik te maken van zaden van Bayer of producten van Bayer of Monsanto, en je kan zelf misschien ook ideeën hebben wat jij kan doen.

Ook is er een petitie die we kunnen tekenen: http://www.ogm-abeille.org/?lang=en

Meer info: http://www.biomijnnatuur.be/
http://nl.wikipedia.org/wiki/Honingbij#Evolutie

OGM : l’abeille dans la tourmente

PAR ANNE FURET (UNAF) & ERIC MEUNIER (INF’OGM)

mercredi 30 novembre 2011

Interdiction de commercialisation du miel contenant du pollen de maïs GM, rachat par Monsanto de la société Beelogics, débat au HCB sur la coexistence, difficile notamment du fait des abeilles : trois éléments récents mettent à la une de l’actualité les liens entre OGM et apiculture.

L’utilisation des OGM est, dans 99% des cas, associée à l’usage d’un pesticide et à un modèle d’agriculture non favorable au bien-être de l’abeille. En effet, actuellement, la grande majorité des plantes génétiquement modifiées (PGM) cultivées sont modifiées pour tolérer un herbicide (exemple du soja RR en Amérique du Sud). L’apparition de ces plantes a facilité les pratiques culturales des agriculteurs en simplifiant le désherbage : le Round up (glyphosate) est devenu le seul herbicide épandu, même après germination, détruisant la flore locale et participant au développement de zones de monocultures, qui réduisent la diversité des sources de nectar et de pollen pour les abeilles. Selon Lucas Martinez, président de la Fédération des apiculteurs argentins, certains apiculteurs auraient été contraints de déplacer leurs ruches à plus de 400 km des cultures de soja.

Les OGM, nocifs ? Une absence criante de données...

Par ailleurs, quels sont les impacts des PGM insecticides (appelées couramment Plantes Bt) sur les colonies d’abeilles ? Les études citées ci-dessous ne sont qu’une partie des sources, mais elles montrent que beaucoup de questions restent aujourd’hui sans réponse, et les analyses conduites avant autorisation commerciale des PGM ne permettent pas d’écarter l’existence de certains risques.
Pour certains scientifiques, les analyses conduites à l’heure actuelle sont incomplètes ou adoptent une approche erronée. L’avis de 2009 du Comité Ethique, Economique et Social (CEES) du Haut Conseil des Biotechnologies (HCB) sur le maïs Mon810, produisant un insecticide contre la pyrale, est assez parlant quant aux études d’impacts sur les abeilles. Il souligne en effet« l’absence de données relatives aux éventuels effets sub-létaux du maïs Mon810 sur les abeilles et les animaux d’élevage puisque les études en laboratoire et en champs ne disent rien de ces effets très difficiles à mesurer, surtout en conditions naturelles ». Il note que « le Comité scientifique du HCB, tout en énonçant qu’aucun effet sur les abeilles n’a pu être démontré à ce jour, observe aussi le peu d’études relatives aux effets sub-létaux du Mon810 sur des abeilles (études qui devraient être réalisées sur des ruches en conditions normales d’exploitation) » [1]. Mais ces lacunes, si importantes soient-elles, ne sont pas les seules critiques à adresser aux études d’impacts.
Certains scientifiques, à l’image de Lilian Ceballos, écologue indépendant, soulignent que les analyses de toxicologie sont effectuées avec des protéines Bt non issues de plantes GM exprimant ces protéines. En d’autres termes, les analyses ne sont pas faites avec les protéines Bt auxquelles les abeilles seront confrontées [2].

Il est également à noter que les abeilles d’hiver ou d’été n’ont pas le même comportement. Le pollen de maïs, ramené dans la colonie en été, sera consommé par les larves qui donneront les abeilles d’hiver. Dans son article, l’équipe du Pr. Crailsheim montrait en 1993 que ces abeilles métabolisent le pollen différemment des abeilles d’été [3]. Et comme les effets des PGM ne sont pas testés sur les abeilles d’hiver, on comprend que soulever la question des impacts ne pourra obtenir de réponse.

... mais des signes de perturbation de comportement

Un effet sur le comportement a d’ores et déjà été observé par l’équipe du Pr. Ramirez-Romero qui a décrit une diminution des activités de butinage après exposition au maïs Mon810 [4]. Le Pr. Picard-Nicou a montré également, il y a quinze ans, que les abeilles domestiques pouvaient être désorientées par des changements de la qualité des protéines dans les colzas transgéniques [5]. Pour Lilian Ceballos, ce travail « montre que des modifications non intentionnelles peuvent provenir de la relative imprécision de la modification génétique et que ces modifications non intentionnelles peuvent jouer un rôle biologique majeur».


Ces possibles effets sur les abeilles ont également été évoqués lors de l’observation de ce qui est appelé le syndrome d’effondrement des colonies d’abeilles depuis le début des années 2000. Mais il n’existe à ce jour aucune étude scientifique faisant un lien direct entre ce syndrome et les cultures de PGM. Cela ne signifie pas pour autant que l’hypothèse soit invalidée. Des scientifiques se sont intéressés à la question mais n’ont pu mener leur travail au bout, par manque de financement. Le Pr. Kaatz, de l’Université de Halle (Allemagne), responsable de l’étude, explique que « ceux disposant de l’argent ne sont pas intéressés par cette sorte de recherche et ceux intéressés n’ont pas l’argent » [6]. 

lire plus: source: http://www.ogm-abeille.org/spip.php?article6&lang=fr 

http://www.ogm-abeille.org/spip.php?article10

Quel est le lien entre les OGM et les pesticides ?

Les OGM sont, à 99,9% [1]. :
des plantes qui produisent une toxine insecticide dont ils sont gorgés, ou bien
des plantes qui résistent en le stockant dans ses tissus, à un herbicide.
Donc, plus d’OGM, c’est plus de pesticides !

Life through the eyes of an old man...

When an old man died in the geriatric ward of a nursing home in an Australian country town, it was believed that he had nothing left of any value.
Later, when the nurses were going through his meagre possessions, They found this poem. Its quality and content so impressed the staff that copies were made and distributed to every nurse in the hospital.

One nurse took her copy to Melbourne. The old man's sole bequest to posterity has since appeared in the Christmas editions of magazines around the country and appearing in mags for Mental Health. A slide presentation has also been made based on his simple, but eloquent, poem.

And this old man, with nothing left to give to the world, is now the author of this 'anonymous' poem winging across the Internet.

Cranky Old Man

What do you see nurses? . . .. . .What do you see?
What are you thinking .. . when you're looking at me?
A cranky old man, . . . . . .not very wise,
Uncertain of habit .. . . . . . . .. with faraway eyes?
Who dribbles his food .. . ... . . and makes no reply.
When you say in a loud voice . .'I do wish you'd try!'
Who seems not to notice . . .the things that you do.
And forever is losing . . . . . .. . . A sock or shoe?
Who, resisting or not . . . ... lets you do as you will,
With bathing and feeding . . . .The long day to fill?
Is that what you're thinking?. .Is that what you see?
Then open your eyes, nurse .you're not looking at me.
I'll tell you who I am . . . . .. As I sit here so still,
As I do at your bidding, .. . . . as I eat at your will.
I'm a small child of Ten . .with a father and mother,
Brothers and sisters .. . . .. . who love one another
A young boy of Sixteen . . . .. with wings on his feet
Dreaming that soon now . . .. . . a lover he'll meet.
A groom soon at Twenty . . . ..my heart gives a leap.
Remembering, the vows .. .. .that I promised to keep.
At Twenty-Five, now . . . . .I have young of my own.
Who need me to guide . . . And a secure happy home.
A man of Thirty . .. . . . . My young now grown fast,
Bound to each other . . .. With ties that should last.
At Forty, my young sons .. .have grown and are gone,
But my woman is beside me . . to see I don't mourn.
At Fifty, once more, .. ...Babies play 'round my knee,
Again, we know children . . . . My loved one and me.
Dark days are upon me . . . . My wife is now dead.
I look at the future ... . . . . I shudder with dread.
For my young are all rearing .. . . young of their own.
And I think of the years . . . And the love that I've known.
I'm now an old man . . . . . . .. and nature is cruel.
It's jest to make old age . . . . . . . look like a fool.
The body, it crumbles .. .. . grace and vigour, depart.
There is now a stone . . . where I once had a heart.
But inside this old carcass . A young man still dwells,
And now and again . . . . . my battered heart swells
I remember the joys . . . . .. . I remember the pain.
And I'm loving and living . . . . . . . life over again.
I think of the years, all too few . . .. gone too fast.
And accept the stark fact . . . that nothing can last.
So open your eyes, people .. . . . .. . . open and see.
Not a cranky old man .
Look closer . . . . see .. .. . .. .... . ME!!

Remember this poem when you next meet an older person who you might brush aside without looking at the young soul within. We will all, one day, be there, too!

PLEASE SHARE THIS POEM!
The best and most beautiful things of this world can't be seen or touched. They must be felt by the heart!

Very Respectfully,