Posts tonen met het label van. Alle posts tonen
Posts tonen met het label van. Alle posts tonen

donderdag 18 oktober 2012

17 okober Werelddag van verzet tegen armoede


Hieronder deel ik twee artikels uit De Morgen en een artikel in Knack naar aanleiding van een interview uit
Z -Talk van vrijdag 28 januari 2011.


Enerzijds zien we dat het aantal Belgen die moeten rondkomen met een inkomen dat onder 
de armoedegrens  ligt 15.3% van de bevolking bedraagt.Anderzijds zien we in het tweede artikel dat jaarlijks meer dan 11 miljard euro rente betaald word op onze openstaande staatsschuld. Misschien moeten we eens nadenken om te stemmen op een partij die de staatsschuld wil afbetalen op een versneld tempo en de interest last hierop verwerpt? Of die enkel nieuwe leningen aangaat waarop geen interesten verschuldigd zijn. Als je jaarlijks 11 miljard euro verliest zonder enig doel voor de samenleving dan moeten we misschien eerst hier aan werken voor we gaan besparen of privatiseren...
Want privatiseren is niet altijd gunstiger voor de werknemers, de klanten of voor de belastingbetaler...


Misschien is de tijd wel rijp voor een verantwoordelijke regering die als een goede huisvader leeft binnen de beschikbare middelen.
Dat is een verandering die het mogelijk maakt echt te gaan werken aan een project voor de toekomst.
Bart Neys

Aantal Belgen onder armoedegrens op hoogste niveau sinds begin crisis

Bewerkt door: redactie − 16/10/12, 15u21  − Bron: belga.be
© belga.
Vorig jaar moest 15,3 procent van de Belgen rondkomen met een inkomen dat onder de armoedegrens ligt. Het aantal Belgen dat een risico op armoede loopt, heeft daarmee het hoogste niveau bereikt sinds het begin van de economische crisis. Dat blijkt uit cijfers die de Algemene Directie Statistiek van de FOD Economie vandaag heeft bekendgemaakt, naar aanleiding van 'Werelddag van verzet tegen armoede' op 17 oktober.
In 2010 had nog 14,6 procent van de Belgen een inkomen onder de armoedegrens. En ook de jaren voordien bleef dat aandeel schommelen tussen 14,6 en 14,7 procent, al was er al in 2007 wel een uitschieter van 15,2 procent.

Overigens is de armoedegrens voor een alleenstaande vastgelegd op een inkomen van 1.000 euro per maand, tegenover 973 euro in 2010. Voor een gezin met twee volwassenen en twee kinderen ligt de drempel op 2.101 euro (2.044 euro in 2010).

Risico voor vrouwen
Uit de cijfers, die gebaseerd zijn op een jaarlijks Europees onderzoek naar de inkomens en leefomstandigheden (EU-SILC-enquête), blijkt ook dat het risico op armoede bij vrouwen nog altijd hoger ligt dan bij mannen (16,0 tegenover 14,6 procent). Ook 65-plussers (20,2 procent) en alleenstaande ouders (38,5 procent) behoren tot de kwetsbare groepen.

Voorts blijkt dat werklozen (37,8 procent) erg vaak moeten rondkomen met een inkomen onder de armoededrempel. Maar ook 4,2 procent van de werkende mensen loopt kans om in armoede verzeild te raken.

Voor het onderzoek werden in België ongeveer 6.000 gezinnen (11.000 mensen) ondervraagd.


Voor de mensen die geïnteresseerd zijn in cijfers van de nationale schuld kan ik u deze onthutsende link doorgeven. Onze nationale schuld bedraagt meer dan 300 miljard euro, of een 30.000 euro per inwoner. Bovendien betalen we jaarlijks meer dan 11 miljard euro enkel en alleen aan rente op deze staatschuld.


Onze staatsschuld financieren kost vrij weinig"

"Op het einde van vorig jaar bedroeg de schuld 326 miljard euro. De rente die we voor dit jaar budgetteren is rond de 11,5 miljard. En die bedragen zijn de voorbije jaren telkens gedaald, zowel in absolute als in relatieve termen ten opzichte van het BBP.", stelt Deboutte.
In totaal bedraagt de rente die België betaalt op de schuld 3,2 procent van het bruto binnenlands product. "Dus financieel gezien kost onze hoge staatsschuld vrij weinig. Budgettair gezien zijn de risico's ook vrij beperkt aangezien er een groot stuk van de schuld, 35 procent in totaal, op lange termijn uitstaat. "
Volgens Vuchelen is het feit dat we een relatief klein deel op lange termijn hebben belegd een gevolg van een structureel probleem van de jaren 80 toen men veel op korte termijn belegde. En men is er nooit in geslaagd om dat echt te doen keren.

(Bron: Z-Talk)


dinsdag 27 maart 2012

Een beetje achtergrond info over de naam "Lifa".

We hebben deze naam gekozen omdat het een 4 letterwoord is, het heeft bijna in geen enkele taal een betekenis.
Het klinkt goed en het is makkelijk te onthouden.



Lifa betekent in het Ijslands, vertaald naar het engels,live, to live, survival, survive, living.

Dat is ook waar onze vereniging voor wil staan.
Het leven beleven en de waarde erkennen van de dingen en ze de waarde geven die ze verdienen in ons leven. Het voortbestaan van leven op een gezonde manier voor lichaam en geest. Het voortbestaan van onszelf als mens en als mensheid in het ecologische en sociale geheel waarvan wij afhankelijk zijn.

Wij willen enigszins terug vallen op onszelf en genieten van het leven zoals het ons is gegeven door de natuur. Omdat dit al miljoenen jaren bewezen heeft een succesvolle levenswijze te zijn.

Lifa betekent in het Gallois, vertaald naar het engels "flows", dus stromen, stromingen.


Hiermee kunnen we het bestaan van een waarheid nuanceren. Er bestaat waarschijnlijk meer dan een waarheid, iedereen kan een stroming, een religie, een ideologie, een wereldbeeld nemen tot zijn of haar waarheid, maar daarom hoeft dat geen absolute te zijn. Later kan je een andere stroming, een ander idee aanvaarden en zo is het leven constant in beweging.

In het Swahili betekent lifa, vertaald naar het engels "successor" en "successor at", dus opvolger, de opvolger.

Wat ons kan helpen denken aan de gevolgen van ons handelen en wat we achterlaten voor de generaties die ons opvolgen.

Het doel van lifa is te werken aan onszelf om voor onszelf gelukkige mensen te zijn, die sterk en stabiel zijn voor anderen en verantwoordelijk voor onze daden en genieten van het leven met de positieve en negatieve kanten die erbij horen.

zaterdag 4 februari 2012

De waarde van geld


Het is een spreuk die steeds meer belang krijgt in onze wereld, volgens mij.

Het is een eenvoudige waarheid, die niettemin lijkt aan ons voorbij te gaan in ons dagelijks leven.
Onze samenleving draait op economische groei, winst en liefst zo groot mogelijke marges.
We willen allemaal sparen, we willen dan ook liefst nog rente op ons spaargeld.


Een gewone staatsbon is niet interessant genoeg, we sparen voor ons pensioen.
We willen dat de staat ons beloond als we zelf aan pensioen sparen doen.

We geven ons geld uit handen aan pensioenfondsen die ons mooie winsten beloven.
Zij gaan dan met ons geld waaien bij bedrijfsleiders en vragen voor herstructureringen.
Dat alles opdat we later een mooi rendement hebben op ons spaargeld.

Ondertussen verliezen we zelf of onze buren, vrienden, familieleden... mogelijk hun werk.

Voor het rendement.

De vissersboten hebben vrij spel op de zeeën, hier is geen politie in de buurt.
Ze doden ontelbare dieren die in de netten blijven hangen terwijl we ze niet nodig hebben.
Ze verstoren het natuurlijk evenwicht in de oceanen, voor de winst.

Wie is daarvan schuldig?

Wat kunnen wij eraan doen?

Volgens mij zijn we allen schuldig, en kunnen we allemaal kijken naar onszelf en kunnen we er allemaal proberen iets aan te doen.

Als we het niet proberen is het een verloren kans.

Leef bewust en neem je verantwoordelijkheid in de mate van je mogelijkheden.

Het geld is een middel, geen doel, leef zuinig en geef geld in je leven de plaats die het verdiend.

Waarom moeten mensen geld verdienen omdat ze geld hebben?
Laat ons geld verdienen in ruil voor tijd.

Dat is rechtvaardigheid.